1-چشم ها بعد از مغز، پیچیده ترین عضو بدن شما هستند.

2- چشم ها بیش از 2 میلیون بخش فعال دارند.

3- چشم ها در هر ساعت 36000 بایت (bits: واحد اندازه گیری اطلاعات) اطلاعات را تهیه می کنند.

4- در شرایط مناسب و صحیح می توانند روشنایی یک منبع نور را در فاصله 5/22 کیلومتری تشخیص دهند.

5- نزدیک به 85 درصد کل معلومات شما از طریق چشم ها به دست می آید.

6- چشم ها از 65 درصد مسیرهای منتهی به مغز استفاده می کنند.

7- چشم ها می توانند فوراً صدها ماهیچه و اندام را در بدن شما فعال کنند.

8- در طی یک عمر طبیعی، چشم ها می توانند مانند یک دوربین، 24 میلیون عکس از دنیای اطرافتان برای شما بگیرند.

9- ماهیچه هایی که از داخل، چشم های شما را حرکت می دهند، قوی ترین عضلات برای این کار هستند. این عضلات 100 برابر قوی تر از مقدار مورد نیاز هستند.
چشم

10- کره چشم افراد بزرگسال حدود 5/2 سانتیمتر قطر دارد. از کل سطح کره چشم، فقط یک ششم آن یعنی قسمت جلویی آن در معرض دید قرار دارد.

11- چشم ها تنها قسمتی از بدن هستند که می توانند در هر زمانی صد در صد فعال باشند، شب یا روز و بدون هیچ استراحتی.

پلک های چشم و ماهیچه های خارجی چشم نیاز به استراحت دارند، حالت لیز بودن و نرمی سطح چشم بایستی از نو تجدید شود، ولی خود چشم ها هرگز نیاز به استراحت ندارند.

با این همه، هر چند وقت یک بار به چشم هایتان استراحت دهید.
حواس

12- بینایی چشم ها، با ارزش ترین حس برای شماست. لذا به خوبی از آنها مراقبت کنید و در حفظ سلامتی آنها کوشا باشید.

جواب آن خيلي ساده است ، هر يك سال 365 روز و 6 ساعت است. يعني اين مدت طول مي كشد تا زمين يك دور كامل به دور خورشيد بچرخد.

در روزهاي قديم تر مردم به اين 6 ساعت اهميتي نمي دادند و يك سال را همان 365 روز محاسبه مي كردند اين كار سبب شد كه كم كم زمان سال تحويل تغيير كند.

يعني چه ؟ يعني اگر براي ما ايرانيان اول فرودين كه اولين روز فصل بهار است آغاز سال نو بود كم كم در طي صدها سال،  شروع سال جديد جلو افتاد و به زمستان و بعد هم به تابستان رسيد .

و مردم يادگرفتند كه بايد اين 6 ساعت را در تقويم خود محاسبه كنند.

براي همين هر 4 سال كه مي گذرد اين 6 ساعتها را باهم جمع مي كنند كه يك شبانه روز كامل يعني 24 ساعت مي شود

براي همين ماه اسفند كه در تقويم شمسي 29 روز است هر 4 سال يكبار ، يك روز به آن افزوده مي شود و 30 روز مي گردد.

سالهايي كه اسفند 30 روز است يعني تعداد روزهاي سال بجاي 365 روز ، 366 روز مي شود . اين سال را، سال كبيسه مي گويند.

پس هر 4 سال يكبار سال كبيسه مي شود و قابل پيش بيني است . يعني اگر سال 1383 سال كبيسه بود سال 1387 هم سال كبيسه خواهد بود

كبيسه به معناي بزرگ است يعني سالي كه تعداد روزهايش از بقيه سالها بيشتر است.

فايده سال كبيسه را همانطور كه گفتيم اين است كه باعث مي شود هميشه در يك موقع خاصي و مشخصي ، سال نو فرا برسد كه براي ما ايرانيان اول فروردين است.

اين مايع به آب ماست شهرت دارد. وقتي باكتري هاي تبديل كننده شير به ماست، به قدر كافي رشد كنند، شير دلمه مي بندد. پروتئين ها در هم فرو مي روند و ماست درست مي شود .

آب ماست ممكن است آبكي به نظر برسد، اما آب نيست و محتوي مواد معدني و پروتئين و قند شير(لاكتوز) است. بنابراين آن را دور نريريد و با بقيه ماست قاطي و مصرف كنيد.

ماري كوري در سال 1867 در لهستان متولد شد. او، به عنوان يك كودك، مردم را با حافظة خارق‌العاده‌اش، شگفت‌زده مي‌كرد. او خواندن را وقتي تنها چهار سالش بود، آموخت.

 پدرش يك پروفسور علوم بود. ابزارهايي كه او در جعبه‌اي شيشه‌اي نگهداري مي‌كرد، ماري را مجذوب مي‌كرد. ماري رؤياي دانشمند شدن را در سر مي‌پروراند، اما ميدانست اين كار آسان نخواهد بود. خانواده‌اش خيلي فقير شدند و در سن 18 سالگي، ماري يك معلم سرخانه شد و به خواهرش براي درس خواندن در پاريس كمك مالي مي‌كرد. بعدها خواهرش نيز او را در تحصيلش ياري كرد.

 در آن روزها، براي دختران دانشگاهي در لهستان نبود. بنابراين، در سال 1891، ماري به دانشگاه سوربن در پاريس رفت. او به قدري فقير بود كه تنها نان و كره مي‌خورد و چاي مي‌نوشيدو لباسهاي كهنه‌اي را كه با خود از Warsaw آورده بود مي‌پوشيد.

هر روز تا 10 شب در كتابخانه درس مي‌خواند، پس از آن به اتاق سرد كوچكش مي‌رفت و تا ساعت 2 يا 3 صبح مطالعه مي‌كرد. بعد از 4 سال در سوربن، ماري با Pierre Curie يك فيزيكدان مشهور، ازدواج كرد. (يك فيزيكدان يك دانشمند است كه طبيعت فيزيكي جهان را مطالعه مي‌كند ـ اشياء از چه ساخته شده‌اند و چرا اينطور رفتار مي‌كنند).

همراه با Curie به دنبال عناصر جديد گشتند. آنها سنگ معدن اورانيوم را گرفتند، آسياب كردند و جوشاندند. آنها، آنرا با اسيدها و ساير مواد شيميايي مورد آزمايش قرار دادند. سرانجام پس از چهار سال كار سخت ومصرف تن‌ها سنگ معدن، آنها يك دهم گرم راديوم خالص داشتند. آنها نخستين عنصر راديواكتيو را كشف كرده بودند

در سال 1903، ماري، پير و يك دانشمند ديگر به نام Henry Becquerel، جايزه نوبل در فيزيك را به خاطر كشف راديوم و مطالعه راديواكتيويته بردند. ماري كوري اولين زني بود كه جايزه نوبل فيزيك را برد. بعدها، او يك جايزه نوبل ديگر در شيمي برد

در زمان جنگ جهاني اول، ماري بر روي اشعه‌هاي X كار مي‌كرد. او باور داشت كه آنها مي‌توانند در درمان بيماريهايي مانند سرطان كمك كنند. او هيچ‌گاه سعي نكرد كه از كشفياتش براي مال‌اندوزي استفاده كند، زيرا معتقد به كمك به ديگران بود